مادر…

آنگاه كه وجودم را به عالم معنا سوق دادم خود را در مسيري

يافتم كه سر چشمه ام از آن جوشيد . چون نيك نگريستم ،آنگاه

سرچشمه خود را در دامنه كوهي استوار يافتم . مادر اي سرچشمه

زندگي ام ،اي كه وجودم بسته به توست ،اي خورشيدي كه حركت

و روشني من حول محور توست ! چگونه بگويم كه دوستت دارم كه

كلمات سخت ناتوانند

مادر، دير زماني است كه صداي شبز و روشنت در سراي دلم نمي پيچد

و گرماي چشمانت وجود سرد و بي روحم را ذوب نمي كند .

قلبم مملو از عشق توست تو را به نام زيبايت و به زلالي  نگاهت سوگند مرا ببخش!